23rd June 2011

ÇELİK YAPI BİRLEŞİM ÖRNEKLERİ

15161717181920212223242526272829

posted in Çelik Yapılar Sunumları | 0 Comments

23rd June 2011

YAPISAL ÇELİK STANDART AÇILIMLARI

01 TS 498 Yapı Elemanlarının Boyutlandırılmasında Alınacak Yüklerin Hesap Değerleri
Design Loads for Buildings
02 TS 498/T1 Yapı Elemanlarının Boyutlandırılmasında Alınacak Yüklerin Hesap Değerleri
Design Loads for Buildings
03 TS 7046 Yapıların Tasarımı İçin Esaslar
Bases for Design of Structures – Determination of Snow Loads of Roofs
04 TS 4561 Çelik Yapıların Plastik Teoriye Göre hesap Kuralları
Rules for Plastic Design of Steel Structures
05 TS 648 Çelik Yapıların Hesap ve Yapım Kuralları
Building Code for Steel Structures
06 TS 3357 Çelik Yapılarda Kaynaklı Birleşimlerin Hesap ve Yapım Kuralları
Building Code for the Design and Execution of Welded Connections in Steel Structures
07 TS 11372 Çelik Yapılar – Hafif – Soğukta Şekil Verilmiş Profillerle Oluşturulan – Hesap Kuralları
Light Weight Steel Structures – Composed of Cold Formed Steel Members – Design Rules
08 TS 11590 Boyalar Epoksi Reçine Esaslı – Çelik Yapılarda Kullanılan
Paints – Epoxy Resin Based – Used for Steel Structures
09 TS 4359 Koruyucu Kaplamalar – Atmosfer Etkisinde Kalan Çelik Yapılar İçin
Protective Coating – for Atmospheric Corrosion on Steel Structures
10 TS EN 20898 Bağlama Elemanlarının – Mekanik Özellikleri Kısım 7: Anma Çapları 1 mm – 10 mm Olan Civatalar İçin Burulma Deneyi ve En Küçük Momentler
Mechanical Properties of Fasteners – Part 7: Torsional Test and Minimum Torques for Bolt and Screws with Nominal Diameters 1 mm to 10 mm
11 TS ENV 1090-1 Çelik Yapılar – Bölüm 1: Genel Kurallar ve İnşa Kuralları
Execution of Steel Structures; Part 1: General Rules and Rules for Buildings
12 TS ENV 1993-1-1+AC+A1+A2 Eurocode 3: Çelik Yapıların Projelendirilmesi Bölüm 1-1: Genel Kurallar ve Bina Kuralları
Eurocode 3: Design of Steel Structure: Patr 1-1: General Rules and Rules for Buildings
13 TS ENV 1993-1-2 Eurocode 3: Çelik Yapıların Projelendirilmesi Bölüm 1-2: Genel Kurallar -Yapısal, Yangın Projelendirilmesi
Eurocode 3: Design of Steel Structures; Part 1-2: General Rules – Structural Fire Design

 

 

 

14 TS ENV 1993-1-3 Eurocode 3: Çelik Yapıların Projelendirilmesi Bölüm 1-3: Genel Kurallar – Soğukta Biçimlendirilmiş İnce Ölçülü Elemanlar ve Saçla Kaplama için
Eurocode 3: Design of Steel Structures; Part 1-3: General Rules – Supplementary Rules for Cold Formed Thin Gauge Members and Sheeting
15 TS ENV 1993-1-4 Eurocode 3: Çelik Yapıların Projelendirilmesi Bölüm 1-4: Genel Kurallar – Paslanmaz Çelik İçin Ek Kurallar
Eurocode 3: Design of Steel Structures; Part 1-4: General Rules –Supplementary Rules for Stainless Steel
16 TS ENV 1090-3 Çelik Yapılar – Bölüm 3: Yüksek Dayanımlı Çelikler İçin Ek Kurallar
Execution of Steel Structures; Part 3: Supplementary Rules High Yield Strength Steel
17 TS EN ISO 12944-1 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 1: Genel Bilgiler
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 1: General Introduction
18 TS EN ISO 12944-2 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 2: Çevrenin Sınıflandırılması
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 2: Classification of Environmental
19 TS EN ISO 12944-3 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 3: Tasarım
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 3: Design Considerations
20 TS EN ISO 12944-4 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 4: Yüzey Tipleri ve Yüzey Hazırlama
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 4: Types of Surface Preparation
21 TS EN ISO 12944-5 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 5: Koruyucu Boya Sistemleri
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 5: Protective Paint Systems
22 TS EN ISO 12944-6 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 6: Laboratuvar Performansı Deney Metotları
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 6: Laboratory Performance Test Methods
23 TS EN ISO 12944-7 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 7: Boyama İşlemlerinin Uygulanması ve Denetimi
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 7: Execution and Supervision of Paint Work
24 TS EN ISO 12944-8 Boyalar ve Vernikler – Çelik Yapıların Koruyucu Boya Sistemleriye Korozyona Karşı Korunması – Bölüm 8: Yeni Çalışma ve Bakım İçin Özelliklerin Geliştirilmesi
Paints and Varnishes- Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems  Part 8: Development of Specification for New Work and Maintenance

 

 

25 TS EN 12495 Katodik Koruma – Kıyıdan Uzak Sabit Çelik Yapılar
Cathodic Protection for Fixed Steel Offshore Structures
26 TS EN 13173 Katodik Koruma – Kıyıdan Uzak Yüzen Çelik Yapıları
Cathodic Protection for Steel Offshore Floating Structures
27 TS ENV 12837 Boyalar ve Vernikler – Koruyucu Boya Sistemleri İle Çelik Yapıların Korozyona Karşı Korunması – Denetçilerin Nitelikleri
Paints and Varnishes – Qualification of Inspectors for Corrosion Protection of Steel Structures by Protective Paint Systems
28 TS ISO 13819 Petrol ve Doğal Gaz Sanayii – Açık Deniz Platformları – Bölüm 2: Sabit Çelik Yapılar Direktif: 89/686/EEC
Hearing Protectors – Testing – Part 2: Acoustic Test Methods Instructions: 89/686/EEC
29 TS 11590/T1 Boyalar Epoksi Reçine Esaslı – Çelik Yapılarda Kullanılan
Paints – Epoxy Resin Based – Used for Steel Structures
30 TS 11590/T2 Boyalar Epoksi Reçine Esaslı – Çelik Yapılarda Kullanılan
Paints – Epoxy Resin Based – Used for Steel Structures
31 TS 11590/T3 Boyalar Epoksi Reçine Esaslı – Çelik Yapılarda Kullanılan
Paints – Epoxy Resin Based – Used for Steel Structures

posted in Çelik Yapılar Sunumları | 0 Comments

23rd June 2011

KAYNAK NEDİR ?

  1. 1.      KAYNAK

 

Kaynak birbirinin aynı veya erime aralıkları  birbirine yakın iki veya daha fazla metal parçayı  ısı, basınç veya her ikisi birden kullanarak aynı türden bir malzeme katarak veya katmadan birleştirmektir.

 

Eritme Kaynağı, metal malzemeyi yalnız sıcaklığın etkisi ile yerel olarak ilave kaynak metali ile birlikte eritip birleştirmektir.

 

Basınç Kaynağı, metal malzemeyi ilave kaynak metali kullanmadan ve ısıtmadan yalnız basınç altında birleştirmektir.

 

Başlıca eritme kaynağı Yöntemleri:

  1. Gaz Eritme Kaynağı
  2. Elektrik Ark kaynağı
  3. Mig( metal inert gaz)
  4. Mag(metal aktif gaz)
  5. Tig  (tungstern inert gaz)
  6. Tozaltı kaynak yöntemi

 

Başlıca basınç kaynağı yöntemleri.

  1. Nokta  direnç kaynağı
  2. Alın direnç kaynağı
  3. Sürtünme kaynağı
  4. Saplama kaynağı
  5. Soğuk basınç kaynağı

 

1.1-Elektrik Ark Kaynağı

 

Bu usulde gerekli sıcaklık ana metal parça ile elektrot (dolgu malzemesi) adı verilen çubuk arasında, ışıklı ark şeklinde geçen elektrik akımı tarafından temin edilir. Ark hem elektrot metalinin, hem de arkın ona isabet ettiği noktada, ana metalin erimesini ve elektrot metalinin ana metal üzerine geçmesini sağlar.

 

1.1.1-Ark Kaynağının Prensibi

 

Kaynak işlemine uygun bir  elektrik akımı kaynağının iki kutbundan birinin ana metalle, diğerinin de elektrotla irtibatlandırılması halinde aşağıdaki durumlar hasıl olur.

 

  1. Ana metalle elektrot arasında temas olmadığı zaman hiçbir akım geçmez; kuru havanın akımın geçmesine direnci yüksektir. Devre “açıktır.”

 

  1. Ana metale elektrotla dokunulduğunda devre “kapanır” ve kısa devre akımı denen bir akımın geçmesini sonuçlandırır. Bu akım bütün devrenin ısınmasını sağlar, fakat bu ısınma akım geçişine direncin en yüksek olduğu yerde yani elektrotun ucunda toplanır. Bu uç kızarır. Burada iyonlaşma tabir edilen bir elektrokimyasal hadise ile bu noktanın hemen civarında elektriksel  bakımdan iletken bir ortam oluşur.

 

  1. Bu esnada elektrot ana metalden birkaç milimetre çekilecek olursa akım birinden diğerine iletken hale geçmiş havadan geçer ve ışıklı bir ark meydana getirir.  Arkın temas ettiği noktada parça yüzeyinde çok az derin bir küçük ergime banyosu oluşur: elektrottan kopan metal kaynak olur ve ana metale iyice bağlanır.

 

 1.1.2- Ark Üflemesi

 

Bir telden elektrik  akımı geçtiği zaman etrafında manyetik bir kuvvet alanı oluşur. Bir elektrik arkı da hareket halinde bulunan bir iletkendir ve dolayısı ile arkın etrafında da bir manyetik alan oluşur. İşte bu alan, kaynak anında, arkta bir oynama meydana getirir ve bu olaya da  ark üflemesi adı verilir.

 

Ark üflemesi çoğunlukla doğru akımla yapılan  kaynakta ortaya çıkar; alternatif akım kaynağında pratik olarak ark üflemesi yoktur. Manyetik  alan ferromanyetik  malzemelerde çok kuvvetli oluştuğundan  özellikle çeliğin kaynağında ark üflemesi daha fazla kendini gösterir.

              

1.1.3-Ark Üflemesinin Başlıca Sebepleri;

 

-  İş parçası kenarlarında kaynak yaparken

-          Büyük metal kütlelerin yanında kaynak yaparken

-          Şase bağlantısı yanında kaynak yaparken

 

1.1.4-Ark Üflemesine Karşı Önlemler;

 

-          Elektrota uygun bir eğim verilmesi

-          Kısa ark boyu ile kaynak yapmak

-          Alternatif akım kullanmak

-          İnce çaplı elektrot kullanmak

 

2-Kaynak kalitesini Etkileyen Parametreler

 

2.1-Kaynak Öncesi Saptanan Parametreler:

 

2.1.1-Elektrot türü:

 

Genel olarak  elektrot türü kaynaklanacak malzemenin türü, kalınlığı, geometrisi, bulunduğu ortam ve kaynağın uygulanma biçimine göre belirlenir.

 

2.1.2-Elektrot Çapı:

 

Elektrot çapı kaynaklanacak parçanın kalınlığı ve kaynak pozisyonuna göre belirlenir. Kalın çaplı elektrotlar yüksek akım şiddeti ile kullanıldıklarından kalın parçalarda uygulanır; bu şekilde  kaynak ağzında gereken tam erime sağlandığı gibi toplam kaynak süresi de azalmış olur.

 

2.1.3-Akım Türü:

 

Örtülü elektrot ile ark kaynağında uygun elektrot ile doğru akım, gerekse de alternatif akım kullanılabilmektedir. Kaynak akım türü, kutuplama ve elektrot örtü bileşimi, erime miktarını ve dikişin nüfuziyetini etkileyen önemli faktörlerdir.

 

2.2-Birinci Derecede Ayarlanabilir Parametreler

 

2.2.1-Kaynak Akım Şiddeti ve İlerleme Hızı

 

Kaynak akım şiddeti, ark tutuşturulduğunda elektrot ve parçadan geçen akımın şiddetidir. Bu, tutuşturma veya kısa devre akım şiddetlerinden daha düşüktür.

Belirli bir elektrotta ergime hızı ve dolayısıyla ana metal üstüne bıraktığı metal miktarı kaynak akım şiddetiyle artar(Şekil 3).

K1

ŞEKİL 3

Çok yüksek bir akım şiddeti veya yavaş bir elektrot ilerlemesi veya her ikisi birden olduğu zaman ince parçalarda delikler, orta ve kalın parçalarda da yanma kertikleri meydana gelir(Şekil 4).

K2

ŞEKİL4

Akım şiddetinin aşırı yükselmesi sıçramanın çoğalmasına ve düzgün olmayan kaynak dikişinin oluşmasına da sebep olur, ayrıca dikişte çatlaklar ortaya çıkabilir. Özelikle ince örtülü elektrotlarda, elektrotun ısınıp kızarmasına ve örtünün ark bölgesine gelmeden yanmasına neden olur.

              

2.2.2-Ark Gerilimi;

 

Bir arkı oluşturabilmek için elektrotla parça arasındaki gerilimin belirli bir değere ulaşması lazımdır. Buna Et tutuşturma gerilimi (volt) denir. Elektroda göre 45-100 V arasında değişir. Genellikle, küçük çaplı elektrotlarda büyük çaplılarınkine nazaran daha yüksektir. Ark tutuştuktan sonra elektrotla parça arasındaki gerilim Ea ark gerilimi  olup evvelkinden daha düşüktür; elektrot tipi veya akım şekline göre 15 ila 55 V olur. Aynı bir elektrotta ark ne kadar kısa tutulursa bu gerilim de o kadar düşük olur.

 

2.3-İkinci  Derecede Ayarlanabilir Parametreler

 

2.3.1-Elektrot Açıları

 

Erimiş metal, tüm kaynak işlemi boyunca ark yoluyla transfer edilir ve kaynakçı arkı bağlantı yüzeylerinde erime oluşacak şekilde yönlendirmelidir.

 

Elektrotun, kaynağın ilerleme yönü ile yapacağı açı çoğu zaman 60 ile 700   arasında olmakla beraber elektrot tipi ve birleşme şekline göre 45 ile 900 arasında da değişebilir. Buradaki esas prensip, yukarıdan aşağıya dik kaynaklar dışında, bu açının, cürufun arkın önüne akmasını önleyecek şekilde olmasıdır.

posted in Çelik Yapılar Sunumları | 0 Comments

23rd June 2011

ÇELİK YAPIDA TEMEL SORUNLAR RİSK VE BEKLENTİLER

5

 
 
Türk demir-çelik sektörünün, planlı dönemde ekonomik büyümenin beklenen seviyede gerçekleşmemesinden kaynaklanan, yapısal sorunları mevcut. Bunların başında, yassı ve uzun ürün dengesizliği geliyor. Gelişmiş ülkelerde, toplam üretimin yüzde 60’ı yassı ürünlere, yüzde 40’ı ise uzun ürünlere yönelik iken, bu oran Türkiye’de yüzde 80 uzun ürün, yüzde 20 yassı ürün şeklinde. Üretimdeki bu dengesiz yapılanmadan dolayı, Türkiye iç pazar talebine ek olarak, yaklaşık 5 milyon ton civarında uzun ürünü ihraç etmek, 4 milyon ton civarında yassı ürünü ise ithal etmek mecburiyetinde kalıyor.Ülke endüstrisinin temel girdilerini tedarik eden demir-çelik sanayii dünya piyasalarında hurda demir talebinde dengelerin değişmesiyle menfi bir beklenti içerisine girdi. Sektörden gelen tepkilere göre 2008 olimpiyatlarına hazırlık açısından altyapı yatırımlarını hızlandıran Çin, tüm dünyada çelik ve hammadde fiyatlarının yükselmesine neden oldu. Fiyatlardaki bu yükseliş, hammaddesinin büyük bir bölümünü ithalatla karşılayan demir-çelik sanayicilerini darboğaza soktu.Sektörün en temel girdilerinden olan elektrik enerjisi maliyetleri üzerindeki fon ve kesintiler ile dolar cinsinden enerji fiyatlarında gözlenen reel artışlar, sektörün rekabet gücünü menfi yönde etkiliyor. Türkiye’nin ihracatında üçüncü sırada yer alan demir-çelik sektörünün, global anlamda rekabet gücünü daha da arttırabilmesi için, yükselen enerji girdi fiyatlarının eski seviyesine çekilmesi ve demir çelik sektörünün, kendi ihtiyacı olan elektrik enerjisini, kendisinin üretmesi ve girişimlerine destek sağlaması önem taşıyor.Beklentiler
Sektördeki firmaların beklentisi, kendi ihtiyaçları olan enerjiyi üretebilmeleri için yapılacak olan yatırım çerçevesinde, hükümet tarafından gerekli teşvik ve finansman desteğinin sağlanması ve mevcut durumda elektrik, doğalgaz ve fuel-oil fiyatlarının dünya fiyatları seviyesinde artış göstermesi.

Türk demir çelik sektöründe 2004 yılında temel girdi teminine ilişkin uluslararası düzeyde yaşanan sorunların çözüm yoluna girmesi ve özellikle aşırı fiyat dalgalanmalarının yapısal bir sorun halini almadan bitirilmesi bekleniyor.

Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın, ihracat yapılan ülkelerin damping uygulamaları karşısında Dünya Ticaret Örgütü’ne gerekli diplomatik girişimlerle şikayette bulunması isteniyor.

Dahilde işleme rejimi çerçevesinde yapılan ithalatın kontrol altında tutularak yerli üreticilerin haksız rekabete maruz bırakılmaması gerekiyor.

Depreme dayanıklı yeni inşaatların gündeme gelmesi halinde yapısal çelik döneminin başlayacağı ve iç talebin bu sayede artması bekleniyor.

 

Rakamlarla Sektör

Toplam üretici firma sayısı 19 (3 entegre tesis, 19 elektrikli ark ocaklı tesis) 
Son 10 yılda ortalama büyüme hızı yıllık ortalama yüzde 6
Kişi başı ham çelik üretimi 258 kg
Kişi başı ham çelik tüketimi 208 kg
2003 ciro         6 milyar dolar
2003 üretimi 18 milyon 298 bin 360 ton (ham çelik)
2004 üretim hedefi 20 milyon ton (ham çelik) 
2003 dış ticaret hacmi 5 milyar 459 milyon dolar
2003 ihracat değeri 2 milyar 836 milyon dolar
2003 ithalat değeri 2 milyar 623 milyon dolar
Başlıca ihracat pazarları Ortadoğu, Körfez Ülkeleri, AB,    Uzakdoğu, G.    Asya,  K. Afrika ABD      
Başlıca ithalat pazarları BTD, AB
Başlıca hammaddeler hurda, pik demir, sünger demir, ferroalyaj, demir cevheri, kok 
Ana ürün grupları uzun ürün, yassı ürün, vasıflı çelik
Dünyadaki yeri 2003 yılı dünya ham çelik üretiminde 13. sırada dünya üretimindeki payı %1.9 dünya nervürlü demir ihracatının %28’ini Türkiye gerçekleştiriyor. 
İstihdam 28 bin 126 (entegre tesisler 17 bin 910, EAO :10 bin 216) 

Sektörel Rasyolar

  2000 yılı

2001 Yılı

2002 yılı
Cari Oran 124.5 117,6 126
Likidite Oranı 67.3 67,4 36
Özkaynak/Yabancı Kaynaklar 83.2 63,7 115
Kısa Vadeli Yab.Kayn./Top.Yab.Kay 55.1 46,8 64.2
Banka Krd./Aktif Toplam 18.9 28.2 14.6
Stok Devir Hızı (kez) 10.1 8.5 4.4
Alacak Devir Hızı (kez) 14.3 7.4 14.4
Aktif Devir Hızı (kez)      2.3 1.8 1.5
Net Kar/Özkaynaklar (%)            12,0 4.96 0.5

 

 

 

 

http://www.kobifinans.com.tr/tr/sektor/010302/847

posted in Çelik Yapılar Sunumları | 0 Comments

16th June 2011

Çelik Yapı Sektörü Gelişimi – 2010

Türk Yapısal Çelik Sektörünün gelişimi hakkında hazırlanan 2010 yıl sonu tahimnlerini de içeren sunum.

Kaynak TUCSA

posted in Çelik Yapılar Sunumları | 0 Comments